Trochę futbolu "na tak", trochę szkoda, że tak późno, trochę dalej od Euro.

W pierwszej połowie Polacy zagrali lepiej niż śmiałbym się spodziewać. Właściwie jedynym naszym mankamentem była niska skuteczność. W drugiej nie było już tak pięknie, ale w porównaniu z fińską kompromitacją to i tak ogromny krok w przód.

Straciliśmy jednak kolejne punkty, a w tak licznej i wyrównanej grupie oznacza to, że nasze szanse na awans są iluzoryczne. Na pewno zaś, w dużej mierze zależą od wyników innych zespołów a nie od tylko od nas.

Co jeszcze? Wstąpiło we mnie trochę nadziei. Coś ruszyło, zatrybiło. Wreszcie pojawili się ludzie na których warto stawiać, wreszcie na boisku byli ludzie którym chciało się biegać i walczyć (piękny debiut Matusiaka). Długimi momentami pięknie graliśmy piłką na połowie Serbów. No i wreszcie nasi niedoszli mundialowi zbawcy nie szargali mi nerwów na boisku.

Tyle pozytywów. Szkoda jednak, że tak późno. Szkoda , że z Finlandią nie zagraliśmy w takim składzie i stylu. Przecież chyba nie jest tajemnicą, że bramkarz, który siedzi na ławce drugi rok i napastnik, który nie strzelił bramki od prawie roku nie mają prawa grać w kadrze. Czy musieliśmy zostać zlani przez Finów, żeby się o tym przekonać? Mimo wszystko jeśli po dwóch meczach u siebie masz 1 punkt to jest bardzo, bardzo źle.

Beenhakker? Uczynił pierwszy krok w kierunku spłaty wielkiego kredytu zaufania.

Reasumując: pierwszy etap walk o Euro przegrany. Reprezentacja i trener muszą jeszcze dużo udowodnić, ale dzisiaj przynajmniej jakieś podstawy do wiary, że będzie dobrze, albo przynajmniej lepiej.