Janas i małe pieski

Już raz pisałem o Janasie, kiedy był krytykowany przed Mundialem, za to, że zamyka treningi i mecze sparingowe. Teraz jest prawdziwy powód do krytyki. Drużyna Janasa straciła szanse na wyjście z grupy. Nie wykonano więc planu minimum. Janas przed Mundialem powiedział jasno, że bierze pełną odpowiedzialność za grę tej drużyny. Nie ulega dla mnie więc żadnej kwestii, że nadszedł czas aby tą odpowiedzialność na siebie wziął.

Nie wiem jakie błędy popełnił Janas podczas turnieju i podczas przygotowań. To znaczy, na pewno mógł pewne sprawy rozegrać lepiej, albo dużo lepiej, ale ciężko mi powiedzieć jakie, bo jestem tylko kibicem, nie znam się na tych wszystkich mikrocyklach, nie jestem z drużyną, nie wiem w jakiej dyspozycji fizycznej i psychicznej są piłkarze. Widzę tylko to, co dzieje się na boisku. I nie podoba mi się to. Osobą odpowiedzialną za taki stan rzeczy jest nie marszałek sejmu czy minister rolnictwa tylko właśnie trener kadry, czyli Paweł Janas. Krytyka więc jest moim zdaniem w pełni zasłużona.

Ja wiem, że Janas nigdy nie był lubiany przez prasę i dziennikarzy. To nie jest facet medialny tak jak Engel, Wójcik czy Boniek. Co więcej Janas na pewno jest gburowaty, bezwzględny w swoich postanowieniach i szorstki jak papier ścierny. Ja akurat wolę tego typu gości, od wyżelowanych, wygarniakowanych i uśmiechniętych od ucha do ucha, plastikowych młodzieńców o nienagannych manierach, aczkolwiek media nigdy nie kryły swojej niechęci do Janasa. Teraz ta niechęć przerodziła się w totalną fobię.

Trenerzy polskiej reprezentacji się zmieniają, ale taki Romek Kołtoń i jemu podobni ciągle trwają na pozycji. Zawsze pierwsi do mieszania ludzi z błotem. Kto następny? Kasperczak, Wdowczyk, ktoś z zagranicy? Sępy już niedługo nażrą się Janasem i będą krążyć nad głową jego następcy. Naprawdę, nie mogę już się doczekać, kiedy dziennikarzy zastąpią komputery, bo ludzie w tej roli się nie sprawdzają. Kto wie, jakbyśmy wypadli teraz i 4 lata temu gdyby nie oni i konflikty przez nich wywoływane.

Jeszcze raz: uważam, że Janas powinien wziąć i weźmie on na siebie odpowiedzialność za porażkę. Krytyka jest w pełni uzasadniona. Nawet złośliwa krytyka. Są jednak pewne granice. Jak to śpiewał Maleńczuk czy Świetlicki „małe pieski najgłośniej szczekają, najmocniej ujadają”. Nie bronię Janasa, bronię prawa do życia w świecie bez małych piesków, które mnie brzydzą.

Co za piękna Katastrofa

“Waleczni i niebezpieczni” głosi napis na polskim autokarze. Waleczni byliśmy wczoraj na pewno, gorzej było z “niebezpiecznością”.

Mecz zakończył się, tak jak się miał zakończyć. Gdybym wczoraj musiał postawić duże pieniądze u buków to postawiłbym na Niemców. Większość z nas zrobiłaby chyba podobnie. A jednak upływający czas, dawał coraz większą nadzieję na 0-0, odbierając jednocześnie wiarę w to, że jesteśmy w stanie strzelić bramkę. Kiedy już wierzyliśmy, że uda się dowieść 0-0, nadeszła 92. minuta i gol dla Helmutów.

Osobiście nie uważam, żeby Janas popełnił blędy. Nie zmienił Sobolewskiego? A na kogo miał go zmienić? Oczywiście Sobol miał zółtą kartkę, ale w takim meczu gra się bez marginesu swobody. Zawodnik nie ma po prostu prawa grać tak, żeby dostać drugą zółtą. Szczególnie za taki faul. Ale nie chce tu się doszukiwać winnych. Przegraliśmy bo byliśmy słabsi po prostu. Mimo wszystko – dziękuję za walkę.

Pomijając mecz z Kostaryką, powstaje pytanie: co dalej?

Widzieliśmy wczoraj polski zespół prezentujący absolutny szczyt aktualnych możliwości. Nie ulega kwestii, że jest to drużyna daleko gorsza od tej, która grała w eliminacjach. Zawodnicy, którzy tamte eliminacje wygrali, są teraz żenująco słabi (Krzynówek, Żurawski, Szymkowiak), albo po postu beznadziejni i chyba bliscy zakończenia kariery (Frankowski, Kłos). Jednym słowem – tamtej drużyny już nie ma, a to co widzieliśmy wczoraj w Dortmundzie, to twór co prawda waleczny, ale jeszcze nie uformowany, grający bez stylu i nie stwarzający zagrożenia pod bramką rywali.

Z tego “czegoś” trzeba będzie sklecić nowy zespół i jest to zadanie dla następcy trenera Janasa. Kto podejmie się tego nieodpowiedzialnego zadania? Zobaczymy. Osobiście chciałbym, żeby to był Wdowczyk, ale mam też świadomość, że jakiekolwiek sukcesy polskiej piłki, w takim jej stanie w jakim się ona znajduje, mogą być tylko połowiczne (tak jak awans na Mundial).

Mission Impossible IV

Wygrać z Niemcami – to cel na dzisiejszy wieczór. To brzmi jak scenariusz nowego filmu w stylu “zabili go i uciekł” made in Hollywood. Tym razem to nie Tom Criuse, ale reprezentacja Polski podejmie się zadania niewykonalnego.

Kompletnie nic za nami nie przemawia. Po pierwsze nigdy jeszcze z Niemcami nie udało nam się wygrać. Po drugie Niemcy nigdy nie przegrali Dortmundzie. Po trzecie oni są na fali, a my ledwo stoimy na nogach po nokautującym ciosie od Ekwadoru. Po czwarte Niemcy są od nas lepsi piłkarsko i mają w swoich szeregach kilka nie kwestionowanych gwiazd: Ballack, Lehmann, Shweinsteiger (czy jak się go tam pisze), Podolski, Klose to zawodnicy światowego formatu. Tacy, którzy poradzili by sobie w każdym klubie.

Dlatego lepiej nie liczyć na nic, bo i na nic liczyć nie można. Trzeba oswajać się z myślą, że dzisiaj Mundial kończy się dla nas na dobre. Tak naprawdę to tylko piłka. Mimo wszystko jest to rozrywka a nie sprawa życia i śmierci. Takie podeście staram się w sobie wyrobić i czekam na łagodny wymiar kary.

Tylko... no właśnie. Obejrzałbym ten mecz na totalnym luzie, gdyby nie ten irracjonalny promyk wiary w to, że zagramy najlepszy mecz od 1974 roku, ale tego chyba nie da się do końca stłamsić.

Z Niemcami musimy wygrać

No już troszkę wyszedłem z kaca w jakiego wpędzili mnie Polacy w piątek. Mundialu co prawda nie oglądam, ale mecz z Niemcami chyba mimo wszystko obejrzę. Tyle, że nastawiam się psychicznie na druzgocącą porażkę. Co by jednak nie robić, w duszy kibica tli się zawsze ten promyk nadziei.

Tyle tylko, że z Helmutami nie wygraliśmy nigdy. Ani za Górskiego, ani za Piechniczka, czyli w najlepszych latach polskiej piłki. A teraz przyjdzie nam zmierzyć się z nimi po kompromitującym laniu jakie zebraliśmy od Ekwadoru, zmierzyć się u nich, na mundialu… Czy to nie jest porywanie się z motyką na Słońce?

Zwłaszcza, że żeby myśleć o awansie, trzeba z Niemcami wygrać. Remis byłby ok., gdybyśmy wygrali z Ekwadorem, ale nie teraz. Nawet bowiem, jeśli wygramy obydwa mecze, wcale nie musimy wyjść grupy. A więc tylko zwycięstwo. Czyli lecimy z motyką ma Słońce.

Jak zagrać aby mieć szansę na zwycięstwo? Wbrew pozorom to bardzo proste pytanie.Trzeba zagrać dobrze. Grałem kiedyś w koszykówkę i trener przed meczami kreślił taktykę słowami: „rzucać celnie, bronić szczelnie” - to wystarczy. Jeśli Polacy nie będą dobrze grali w piłkę to przegrają, niezależnie w jakim ustawieniu wyjdą.

Na miejscu Janasa postawiłbym na grę skrzydłami, bo gra przez środek kompletnie nam nie wychodzi. Szymkowiak niestety jest nie przydatny. Inna sprawa, że bez formy jest także Krzynówek, ale jednak skrzydłowych jest dwóch, a poza tym jak dla mnie Jacek prezentował się i tak lepiej niż Szymek. Na drugim skrzydle Postawiłbym na Jelenia. Jest to bardzo szybki i dynamiczny zawodnik. Szkoda , że z Kolumbią wyszedł tak późno.

Atak? Smolarek i Brożek. Sorry, ale Żurawski, chyba nie wytrzymuje presji. Dostawał mało podań? Zgoda, ale wynikało to nie tylko ze słabej gry Szymka, ale również z faktu, że Żurawski nie wychodził na pozycje. Brożek pokazał przynajmniej, że nie ma kompleksów i „nie pęka na robocie”.

W środku pomocy widziałbym Sobolewskiego i Radomskiego. Obaj z zadaniami bardziej defensywnymi. Odebrać piłkę i podać na skrzydło do Jelenia lub Krzynówka, albo do przodu do napastników. Wsparcie obrony przez pomocników będzie bardzo istotne, bo z Niemcami trzeba będzie zagrać na zero z tyłu, aby myśleć o wygranej. A obrońców i Boruca bym zostawił w zasadzie... Z tym, że muszą zagrać lepiej niż z Ekwadorem.

Reasumując: Boruc – Baszczyński, Jop, Bąk, Żewłakow – Jeleń, Radomski, Sobolewski, Krzynówek – Smolarek, Brożek.

Z tym że, nastawiam się na kolejną powtórkę. Tym razem 0-4 jak z Portugalią. Ech, życie byłoby prostsze, gdyby nie ten kretyński promyk wiary.