Echa tajemniczego telefonu

Wczoraj przeczytałem na onecie informację, jakoby UEFA miała rozważać zawieszenie Jacka Bąka i reprezentacji Belgii. Chodzi oczywiście o sprawę z tajemniczym telefonem, jaki odebrał Jacek w przed dzień meczu z Belgią i rozmowy podczas której złożono mu propozycję korupcyjną.

Jeśli tak rzeczywiście się stanie, w co mimo wszystko wątpię, to Jacek wyświadczy nam wszystkim niedźwiedzią przysługę, że mucha nie siada. Rasiak, ze swoim rozbijaniem polskich niemrawych ataków i celnymi podaniami do angielskich defensorów , podczas pamiętnego spotkania Anglia – Polska, nawet nie zbliżał się do tego poziomu. Nasze z trudem wywalczone w Belgii punkty stracą jakiekolwiek znaczenie, jeśli Czerwone Diabły rzeczywiście zostaną zawieszone. Ta drużyna z jednej strony straciła już zbyt wiele punktów aby realnie włączyć się w walkę o awans, ale z drugiej strony w ich zasięgu leży urwanie przynajmniej kilku punktów Finom, Portugalczykom czy Serbom. No i stracimy Jacka Baka, który co prawda najlepsze lata ma już za sobą, to jednak pokazał, że stać go ciągle na dobrą grę.

Z drugiej strony co ten Bąk miał zrobić po tym telefonie? Milczeć? A jeśli był nagrywany i potem ktoś wykorzystałby fakt, że Bąk nie zareagował na próbę korupcji? Kto w ogóle mógł do niego dzwonić? Belgowie? To wydaje się mało realne, żeby się tak wystawiać. Poza tym zaproponowana kwota wydaje się śmiesznie mała, szczególnie dla dojącego szejków Jacka. Może przedstawiciele innych drużyn z naszej grupy, chcieli upiec dwie pieczenie na jednym ogniu? Jeśli tak, to na pewno nie Serbowie, którzy już też uporali się z Belgią i zawieszenie tej reprezentacji także dla nich nie jest na rękę.

Ech… z tym Bąkiem to już chyba tak jest, że jest facet jakiś pechowy. Pamiętam, jak podczas meczu z Armenią, jeszcze za Engela, jakiś krewki Ormianin podbiegł do niego z tyłu i kopną go w dupę, w efekcie czego zarówno winowajca, jak i Bogu ducha winy Jacek ujrzeli czerwone kartoniki. Mam jednak nadzieję, że tym razem sprawa jest po prostu rozdmuchana przez szukających sensacji dziennikarzy i że wszystko zakończy się bez strat w ludziach i sprzęcie.

Za Boruca!

Na pewno takie toasty, tyle że w szkockiej wersji angielskiego są właśnie wznoszone w wielu pubach Szkocji a w szczególności w Glasgow. W spotkaniu z Man U nasz bramkarz zaprezentował się fenomenalnie, broniąc kilka groźnych sytuacji sam na sam. Ale na prawdziwe toasty za jego zdrowie wychylane kuflami Guiness'a czy innego browaru jaki rozlewa się w szkockich pubach, zasłużył oczywiście obroną karnego na 3 minuty przed końcem spotkania!

Szkoda tylko, że znowu bezbarwnie zagrał Żurawski. W drugiej połowie nawet nie wyszedł na boisko, a w pierwszej też nie jestem przekonany czy na nim był. W reprezentacji, choć też nie strzela bramek to jednak jego obecność na boisku dużo daje. Niestety w Celticu tego nie ma i mam wrażenie, że pozycja Żurawia w klubie systematycznie słabnie.

Zresztą co by nie mówić o obecnej grze Żurawskiego w Celticu i w kadrze, o tym czy jest przydatny na boisku czy nie, to chyba wszyscy woleliby, żeby Maciek po prostu strzelał gole jak za nie tak dawnych lat...

Cenne zwycięstwo nad Belgami

To był bardzo ważny mecz. Ciągle szkoda straconych z Finami punktów, ale strata ta została poniekąd odrobiona. Oczywiście, może się tak zdarzyć, że na finiszu nam zabraknie punktu, albo dwóch, ale póki co jest dobrze.

Można oczywiście powiedzieć, że w porównaniu do spotkania z Portugalią gra była dużo gorsza. I rzeczywiście była. Ale powinniśmy zapomnieć o Portugalii bo Bóg jeden wie, czy doczekamy jeszcze takiego występu Polaków. Choć mam nadzieję, że tak. Nie możemy jednak oczekiwać, że z dnia na dzień Polacy zmienili się w jedną z najlepszych drużyn na świecie.

Poza tym po pierwsze z Belgami nie zagrało kilku zawodników, którzy byli współautorami tego zwycięstwa. Po drugie zaś Belgowie podeszli do nas ostrożnie i bez lekceważenia, w przeciwieństwie do Portugalczyków.

Popełnili jednak trzy błędy, z których wykorzystaliśmy jeden. I tu brawa dla Matusiaka. Chłopak ambitnie pobiegł za van Buytenem po czym go po prostu ośmieszył i zachował zimną krew strzelając bramkę. Nie wiem na ile ambitnym człowiekiem jest Belg, ale nie zazdroszczę mu samopoczucia.

W drugiej połowie Belgowie zaatakowali a myśmy się bronili, co średnia mi się podobało. Dobrze się jednak skończyło, choć trzeba przyznać, że tak tępo i prymitywnie konstruującej ataki drużyny jak Belgia próżno chyba szukać nawet w trzeciej lidze szkockiej. Ostatni mecz o punkty w tym roku za nami - jest dobrze!

A tak jeszcze na marginesie widzieliście tego Belga co wypadł za bandę? Jak nie to na 100% znajdziecie go jutro na YouTube :)

Rasiak nie zdewastuje Belgii

No niestety. Przed sekundą Bobo Kaczmarek powiedział w TV, że kontuzja Rasiaka jest zbyt poważna i nie wystąpi on z Belgią. Szkoda. Miejmy nadzieje, że w takim układzie zdemoluje Belgów ktoś inny.

Inna sprawa, że ta kontuzja żeber się już ciągnie i ciągnie a miała być trywialna do wyleczenia. Tymczasem mijają kolejne tygodnie i ciągle słyszymy zagra, albo nie zagra bo jest lekko kontuzjowany, i to zarówno jeśli chodzi o kadrę jak i o klub.

Wichniarek przypomina o sobie

Ten zapomniany przez wielu człowiek wyraźnie odżywa w tym sezonie. Wczoraj strzelił swoją 5. już w tym sezonie bramkę w bundeslidze, a trzecią w ostatnich 4 meczach. Widać, że coś pozytywnego się z Wichniarkiem stało i że może Beenhakker powinien go spróbować? Zwłaszcza wobec piłkarskiej kiły, która dotkneła pozostałych naszych napastników.

Nasza reprezentacja, pokazała już w tych eliminacjach, że umie grać efektownie. W meczu z Portugalią rzecz jasna, ale także i z Serbami. Niestety, nawet tak efektowna gra nie da nam awansu, jeśli nie poprawimy efektywności. A nie ma co ukrywać, że tak jak Engel miał Olego, A Janas Frankowskiego i Żurawskiego to Leo Beenhakker na razie nie ma nikogo.

Smolarek?

Tak, dzięki jego 3 trafieniom w ostatnich dwóch meczach jesteśmy ciągle w grze. Smolarek to jak na nasze warunki świetny piłkarz, ale moim zdaniem to nie jest człowiek, na którym może spoczywać główna odpowiedzialność za strzelanie bramek. Dobrze, że wyręcza jak narazie swoich kolegów z ataku, ale to nie będzie trwało w nieskończoność. Napastnicy muszą zacząć trafiać, a narazie w 4 meczach eliminacji jedyną bramkę jeśli chodzi o napastników strzelił Matusiak. Żurawski, Rasiak, Frankowski i nie wiem kto tam jeszcze był powoływany – zero bramek.

Dlatego może warto by zobaczyć czy taki Wichniarek by coś nie pomógł, choć wspomnienia z jego występów w kadrze mam fatalne.

Mozart i inni

Dobra, dość wymigiwania się brakiem czasu - trzeba by coś napisać :)

Inspiracją niech będzie wywiad z niejakim Mozartem, który dzisiaj przeczytałem w Przeglądzie Sportowym. Mozart to Brazylijczyk, który gra w piłkę w Spartaku Moskwa razem z Kowalewskim i który podobno nie marzy o niczym innym, jak tylko o przywdzianiu biało czerwonego trykotu i występach w kadrze Beenhakkera. Marzenia te są niejako usprawiedliwione tym, że pradziadek Mozarta, niejaki Pan Wenecki był Polakiem i mieszkał kiedyś w Warszawie, zanim osiedlił się w Brazylii i ożenił z Brazylijką.

Co prawda nie jest Mozart piłkarzem jakimś super znanym, ale na pewno umie kopnąć piłkę prosto – występował w najlepszych brazylijskich klubach, grał 5 lat we Włoszech, przeszedł do Spartaka za jakąś grubą kasę, a także grał razem z Ronaldinho w olimpijskiej reprezentacji Brazylii. Ten ostatni fakt stawia zresztą pod dużym znakiem zapytania spełnienie marzeń Mozarta o orzełku na piersiach, a nawet w moim przekonaniu czyni je kompletnie nie realnymi.

Nie to, że nabijam się z Mozarta. Zawsze to miło, że ktoś, ni z tego ni z owego marzy grze w polskiej reprezentacji. Był już kiedyś Olisadebe, który mimo, że skończył fatalnie to trzeba przyznać, że zaczął fajnie, był Andrew Johnson, który zastraszył Anglików tym, że jeśli nie dostanie szansy u nich to przejdzie do nas, był potem przez chwile jakiś Francuz i kilku innych… Poza Olisadebe generalnie nie ma o czym gadać. Inna sprawa, że nie wiadomo ile w tym wszystkim prawdy a ile dziennikarskiej plotki.

W każdym razie lepiej niż na Mozartach wyjdziemy jeśli będziemy umieli dostrzegać i szlifować talenty naszych piłkarzy. Dlatego mimo niechęci do obecnej władzy, podoba mi się wydźwięk spotkania Leo Bennhakkera z Kaczyńskim i Lipcem. Limity obcokrajowców to coś pod czym się podpisuję obiema rękami. W interesie polskiej piłki jest to, żeby kluby trenowały piłkarzy i robiły to jak najlepiej, wiedząc, że potem będą musiały z nich korzystać. Jeśli szkolenie ma być zastępowane kupowaniem w dużej mierze niepełnosprawnych obcokrajowców, którzy potem dają ciała w europejskich pucharach to klubom należy taką politykę utrudniać jak to tylko możliwe.