Dziwne 2-2 ze Słowakami

Polacy po bardzo dziwnym meczu zremisowali ze Słowakami 2-2. Tym samym nie uda się, przynajmniej tym razem pobić, ani wyrównać rekordu 7 meczy bez porażki. Może, to i lepiej, bo takie rekordy zawsze wywołują niepotrzebne ciśnienie. Z drugiej strony gra się zawsze o zwycięstwo.

Co by nie powiedzieć mecz był strasznie dziwny. W pierwszej połowie zagraliśmy fatalnie. Coś ala Finlandia. Nie dość, jednak, że graliśmy słabo to jeszcze mieliśmy wyjątkowego piłkarskiego pecha. Bramka na 1-0 padła zanim nasi chłopcy zdążyli zasznurować korki. Ta na 2-0 wtedy kiedy schodzili już prawie do szatni. Ale oczywiście Słowacy prowadzili zasłużenie, bo oprócz tego, że straciliśmy gole we frajerskich momentach, to nic nie graliśmy, a nasi południowi sąsiedzi byli od nas 3 klasy lepsi.

Ewidentnie potwierdza się któryś juz raz że gra z 1 napastnikiem i 5 pomocnikami nam nie leży. Rasiak osamotniony z przodu był nie do oglądania. Z tym, że moim zdaniem to nie jego wina, bo nie dostał żadnej piłki, a to co spadało mu na głowę leciało potem nie wiadomo gdzie i trafiało do Słowaków. Jednym słowem, wystawianie jednego napastnika, a do tego Rasiaka, utwierdza naszych piłkarzy w takiej chęci grania w starym dobrym stylu biało-czerwonych, który prezentowaliśmy na dwóch ostatnich mundialach.

W drugiej połowie byliśmy tylko trochę lepsi od Słowaków, ale zdobyliśmy 2 gole. Właściwie my jednego, a jednego dorzucił Słowacki bramkarz, o którym przez sympatię do Słowacji nic nie napiszę. Rasiak w tej części grał dużo lepiej, jak zresztą cała reprezentacja. Zmiana ustawienia na 4-4-2 wyszła nam na plus i sporo ożywienia na skrzydłach zrobił Krzynówek a z przodu Matusiak, któremu nalezą się dodatkowo gratulację za decyzję o strzale przy sytuacji na 2-2. Generalnie remis jest jak najbardziej sprawiedliwy, ale gdyby nie pech Wasilewskiego, oraz lekka mimo wszystko kompromitacja Kazimierczaka w końcówce mogliśmy wygrać nawet i 4-2.

Ale podsumowując to był słaby mecz Polaków. W eliminacjach musi być lepiej.