Azerowie pojechali do domu, czas na Armenię

Jak pisałem w poprzednim poście mecz z Azerami miał jeden cel - 3 punkty. Cel ten udało się zrealizować i to jeszcze w dobrym stylu. Co prawda, nie jest to żaden dowód na wielkość naszej drużyny, bo rywal był po prostu (nie oszukujmy się) beznadziejny, ale nawet w takich meczach trzeba umieć udowodnić swoją wyższość.

Sam już nie wiem co sądzić o tym braku napastników jaki obserwujemy aktualnie w polskim zespole. Żurawski i Matusiak? Nie podzielam entuzjazmu Trzeciaka, który komentował mecz dla telewizji. Moim zdaniem byli najsłabsi w polskiej ekipie. Rasiak co prawda, leżał z grypą w łóżku, ale nie sądzę, żeby jego obecność na boisku coś znacznie poprawiła. Niby wygrywamy i wszystko jest ok. Nie mogę pozbyć się jdnak wrażenia, że jest w tym trochę za dużo farta, żeby mogło to trwać do końca eliminacji (i dłużej), że brak nam łowcy bramek, który da pewność, że coś tam zawsze do siatki wpadnie. Choć póki co trafiają obrońcy i jest dobrze! Trochę tylko mnie dziwi w tym świetle brak powołania dla Mięciela…

Co by nie powiedzieć Azerowie, mogą się nabawić „polskiego kompleksu”. I to dużo poważniejszego niż mamy my względem Anglii i Szwecji razem wziętych. Trzy mecze i trzy sromotne porażki, 8-0, 3-0 i 5-0… 16 w plecy i zero strzelonych. Nieźle.

Ale Azerbejdżan póki co mamy już z głowy i czas na Armenię. Wygranie wszystkich sześciu meczy z teoretycznymi dostarczycielami punktów jest moim zdaniem warunkiem niezbędnym, żeby myśleć o Euro. Awans bezpośrednio rozstrzygnie się w meczach z Serbami, z Portugalią, Belgią i Finlandią, jednak, żeby było o czym mówić, w świetle straty 3 punktów z Finami, musimy wygrać ze słabeuszami 6 razy. Dwa zwycięstwa już za nami. W środę czas na trzecie. Każdy inny wynik będzie porażką. Niech to nawet będzie 1-0, a bramkę niech strzeli Boruc, Dziekanowski albo nawet Bobo Kaczmarek.