Azerzy nadchodzą

Pamiętam mecz z Azerami w Warszawie za Janasa. Oczywiście, nie stawiałem w ciemno, że wygramy 8-0. Szczerze mówiąc nie byłem pewny zwycięstwa, bo parę tygodni wcześniej drużynę Janasa, rozbroiła i rozwaliła w drobny pył ekipa Białorusi (i to w Polsce). Jednak moje obawy szybko się rozwiały.

W sobotę znowu gramy z Azerami i znowu nie jestem wcale przekonany, że wygramy. Nie wiem, czy Azerbejdżan jest lepszy czy słabszy niż był. Po zwycięstwie nad Portugalią, wielu jest przekonanych, że obecna kadra Polski jest nieporównywalnie lepsza niż drużyna Janasa, ale … spokojnie. Powiedzmy sobie szczerze – na drugie 8 : 0 nie ma co liczyć zwłaszcza, że nie za bardzo widać kto te 8 bramek ma zdobyć.

I tu dochodzimy do sedna sprawy. Leo, mimo, że świetnie ustawia drużynę i pewnie doskonale umie chłopaków zmotywować nie odnalazł jeszcze swojego łowcy bramek. Janas czy Engel zawsze mogli liczyć, że dzięki Olisadebe, Żurawskiemu czy Frankowi piłka raz czy dwa wturla się do bramki przeciwnika. Beenhakker może tylko marzyć o takim komforcie. Teraz zresztą sytuacja jest jeszcze gorsza niż wcześniej, bo Rasiak, któremu w końcu coś od baniaka powinno się ( chociaż ze względu na statystykę ) w kadrze odbić siedzi na ławce rezerwowych, tak samo jak Matusiak i Żurawski, a dodatkowo Ebi jest kontuzjowany.

Więc moim zdaniem nie musi być różowo, choć ogólnie, biorąc wszystko pod uwagę jestem jednak umiarkowanym optymistą. Nie ma co się oszukiwać, że gramy z outsiderami (i to u siebie), a 3 punkty wpadną nawet za 1:0 lub inne 3:2.