0-3 z USA

“Musimy wrócić do tego co prezentowaliśmy w eliminacjach” powiedział Szpaku na zakończenie. Już to kiedyś słyszałem. W 2002 i w 2006. Czyżby więc powtórka z rozrywki? Czy Polska reprezentacja pod wodzą Beenhakkera zaczyna lot koszący w kierunku Euro, jak to wcześniej za Engela i Janasa bywało. Niezłe eliminacje i fatalny turniej? Miejmy nadzieje, że karty jeszcze nie zostały rozdane i Euro nie musi się skończyć jak Mundiale. Wszak to tylko jedna porażka, a parę tygodni temu pokonaliśmy Czechów. Ale zdrowo zaniepokoić ten mecz musi, bo graliśmy fatalnie.

Nie zgadzam się ze Szpakowskim, że przegraliśmy przez gorsze przygotowanie fizyczne. Być może pod tyk względem Amerykanie reprezentowali się trochę lepiej, ale nie to zadecydowało. Przegraliśmy, bo zupełnie nie byliśmy w stanie stworzyć zagrożenia w ofensywie. Przejść płynnie z obrony do ataku. Stworzyć zagrożenia skrzydłami. Polacy parli do przodu środkiem boiska, rozbijając się o mur grających dobre spotkanie Amerykanów. Innymi słowy akcje Polaków pozbawione były zupełnie zębów. To raz. A dwa, że te akcje ciężko było skonstruować, bo graliśmy bardzo niedokładnie. Piłka nie chodziła między formacjami, nie mówić już o tym, że nie chodziła szybko. Z tego powodu nie wygraliśmy. Nie byliśmy w stanie strzelić bramki, a one są do zwyciężania potrzebne.

A przegraliśmy przez błędy obrońców i Artura Boruca, który zagrał fatalny mecz. Choć trzeba powiedzieć, że te trzy stałe elementy Amerykanie wykonali perfekto.

Po tym meczu Beenhakker chyba ostatecznie skreśli Brożka. Gorzej, że kilku ludzi, którzy bardziej lub mniej pewni są wyjazdu zaprezentowało się beznadziejnie. Mam tu na myśli przede wszystkim Wasilewskiego, Bronowickiego i Boruca.

Na zakończenie – to był fatalny wieczór dla Beenhakkera i jego drużyny. Ja jednak apelował bym o spokój. Już widzę, że Wyborcza dała tytuł “Nie mamy drużyny na Euro”. Ludzie! To tylko jeden mecz. To jest piłka nożna, gra przypadków. To nie jest tak, że drużyny buduje się w miesiąc i w miesiąc można zniszczyć. Nie wiem, czy uda nam się wygrać choć jeden mecz na Euro i wiem że dzisiejszy blamaż to powód do niepokoju, ale nie popadajcie ze skrajności w skrajność. Beenhakker nie jest cudotwórcą jak go połowa tego kraju nazywała jeszcze 2-3 miesiące temu, ale z drugiej strony, mimo tego fatalnego meczu, Polacy są w stanie zagrać dobre spotkania i walczyć z dużo wyżej notowanymi rywalami niż USA.

Skreślenia i podkreślenia czyli mecz ze Stanami.

USA są ostatnimi czasy naszym częstym rywalem. Zaczęło się wszystko od pyrusowo-engelowego zwycięstwa na otarcie łez, podczas mundialu 2002 w Korei. Potem ze Stanami trzy razy grał Janas. Przegraliśmy za jego kadencji dwa razy po 0-1 w Polsce i raz zremisowaliśmy 1-1 w Chicago. Do tego Amerykanie rozjechali nas 6-1 podczas juniorskiego mundialu.

Mimo, że amerykańska piłka to już moim zdaniem nie ten poziom co 5-7 lat temu, kiedy ta drużyna była w pierwszej 10 rankingu FIFA, to jednak rywal jest wymagający i na pewno nie będzie łatwo.

Dzisiejszy mecz jest jednak towarzyski tylko z nazwy. Miejsc w autokarze do Austrii nie zostało już wiele i dzisiaj kilku zawodników albo się załapie, albo się nie załapie. Przede wszystkim dotyczy to Brożka. Jedyną okazję do przypomnienia się Leo otrzyma dzisiaj Radomski. Ale jest też cały zastęp zawodników, którzy muszą czymś przekonać trenera, bo mimo, że są blisko Euro, to nie mogą być pewni wyjazdu i może się okazać, że obejrzą mistrzostwa w TV. To Matusiak, Zahorski, Garguła, Golański, Murawski…

W każdym razie po dzisiejszym meczu pewnie kilka nazwisk w notatniku Leo zostanie podkreślonych a kilka skreślonych.

Acquafresca

Kolejny obcokrajowiec przymierzany ( na razie przez Bońka ) do polskiej kadry to chyba znacznie ciekawsza sprawa niż Roger. Nie widziałem oczywiście tego gościa, na boisku, ale po pierwsze gra w Serie A, po drugie strzela bramki, a po trzecie ma polskie korzenie. Tak by powiedział człowiek o pozytywnym nastawieniu do życia. Malkontent dopatrzyłby się pewnie, że gra tam w najgorszym klubie, tych bramek nie jest tak znowu wiele, a mimo polskich korzeni urodził się i wychował w Italii.

Moim zdaniem dobry napastnik i to jeszcze młody, były darem dla naszej kadry i jeśli tylko jest szansa żeby go pozyskać to trzeba ją wykorzystać!

Rasiak nie jedzie na Euro?

Sorry, że się nie odzywam, ale czas nie pozwala. A zatem szybko, w telegraficznym skrócie:

Leo ogłosił skład na USA. Podobno to Ci ludzie pojada na Euro. Kogo nie ma? Rasiaka! Czy to oznacza, że Greg obejrzy mistrzostwa z perspektywy telewizora. Moim zdaniem tak. Chyba, że stanie się cud i w międzyczasie zacznie strzelać w Anglii. Ale na to średnio bym liczył.

Kogo jeszcze nie ma. Oczywiście Jelenia. Naprawdę żałuje, że nie dostał on od Beenhakkera prawdziwej szansy. Brak też Wichniarka – jego ostatnie podejście do kadry chyba ostatecznie się nie udało. Saganowski i Kosowski o ile mogli się łudzić, że może „jeszcze coś”, to teraz już wiedzą, że na czerwiec mogą rezerwować bilety lotnicze na Majorkę, Costa del Sol, czy gdzie tam kto lubi. No i chyba Wojtek Kowalewski wrócił do Polski za późno…

Zajebiście się cieszę, że jest Janczyk. To jest moim zdaniem człowiek, który może nam pomoc w trudnych sytuacjach. Kto pamięta Mundial juniorów w zeszłym roku i jego bramki wie o co chodzi. Można mu zarzucić wiele rzeczy, ale jest to piłkarz, który potrafi strzelić bramkę, mimo przewagi przeciwnika. Idealny na grę z kontry, lub na mecze, w których przeciwnicy po prostu będą lepsi i zmuszą nas do murowania bramki.

Kolejna sprawa to Roger. Przyznam szczerze, że nie mam zdania. Nie dlatego, że to Brazylijczyk, ale dlatego, że nie przekonuje mnie jego gra. Z drugiej strony Beenhakker przekonał mnie do swoich wyborów na tyle, że jak mówi, że się przyda, to znaczy że się przyda. A jak się przyda, to weźmy go i tyle w tym temacie.

O meczu kadry z obcokrajowcami nie będę pisał, bo patrzyłem kontem oka i oprócz bramek, które widziałem w powtórkach i zajebistego podania Krzyżówka, które potem spieprzył Zahorski nic nie widziałem.

Beznadziejny Bolton, beznadziejny Rasiak

Obejrzałem przed chwilką mecz Boltonu z Liverpoolem. W pierwszej połowie było to w miarę równorzędne starcie. Gdyby nie kompromitująca fińskiego goalkeepera bramka na 1-0 dla the Reds to nie wiadomo jakby się potoczyły losy meczu. W drugiej jednak połowie Liverpool po prostu starł Bolton na miazgę. Końcowy wynik 3-1 nie odzwierciedla tego, jak nieporadne i koszmarnie przewidywalne były akacje Bolotonu.

Najgorsze jest to, że zaczęło być źle, kiedy na boisko, pod koniec pierwszej połowy wszedł nasz Rasialdo. Nie zaprezentował zupełnie nic. Niby gdzieś tam podbiegł, niby coś zawalczył, niby skakał do główki i dostał żółtą kartkę. Ale wszystko to bez pasji, poświęcenie, i w sumie chyba bez sensu. Żadnego zagrożenia. Zero zamieszania pod polem karnym. Jeśli ktoś twierdził, że Rasiak jest graczem drugoligowym i Premiereship to dla niego za wysoki poziom to ma pełne prawo tak sądzić dalej. Pytanie: czy Rasiak grał tak słabo, bo tak słabo grał Bolton, czy było odwrotnie?

Żeby nie kończyć tak pesymistycznie – Krzynówek zagrał całe spotkanie.