Trójka pechowców

A więc Matusiak, Bronowicki i Majewski zostają w domu.

Najmniej wątpliwości w sumie mam co do Bronowickiego. Zagrał jeden świetny mecz z Portugalią, a potem było już tylko coraz gorzej. W dodatku jest kontuzjowany.

Matusiak tez niby stacza się od kilkunastu miesięcy w dół. Nie tyle nawet po równi pochyłej co po ostrej tatrzańskiej grani. Osobiście bardzo żałuję upadku tego piłkarza, bo ma sporo talentu i mam ciągle nadzieje, że jeszcze się podniesie.

Majewski ? Moim zdaniem to rzeczywiście ogromny talent i mimo, że ewidentnie brakuje mu doświadczenia i ogrania to trochę szkoda że nie jedzie na Euro. Ja bym go wziął kosztem Pazdana czy Zahorskiego.

Lepsza gra i zwycięstwo z Albanią

Dzisiaj było już dużo lepiej, co oczywiście nie znaczy, że było dobrze. Widać jednak było w przeciwieństwie do dnia wczorajszego, że na boisku przebywa drużyna, a nie 11 obcych sobie ludzi. W naszej grze było widać jakąś myśl. Co prawda, to co planowali Polacy najczęściej nie wychodziło, ale myśl ta była (a wczoraj nie).

Brawo dla Żurawskiego. Może będziemy jednak mieć z niego pociechę? Maciek to jeden z najlepszych polskich piłkarzy ostatnich 10 lat ale w wielkich imprezach totalnie wymiękał na robocie. Euro to jego ostatnia szansa, nawet jeśli nie na prawdziwy piłkarski sukces, to przynajmniej na wymazanie tamtych wspomnień.

Tylko cholera, niedobrze z tym Łobodzińskim. Podobno źle to wygląda. Błaszczykowski może mieć kłopoty, Łobodziński także, to kto zagra na skrzydle ?

Co się dzieje z tym Saganem?

Wiem, że moje badania nad pamięcią Saganowskiego stają się juz powoli nudne, ale tak mnie to fascynuje, że nie mogłem sie powstrzymać. Poniżej wywiad z Markiem, jakiego udzielił on po wczorajszym spotkaniu. Jak widać, pare chwil po meczu masz napastnik jeszcze o nim pamięta, ale ostatni sparing powoli zaciera się w jego pamięci :)

Marek Saganowski po meczu z Macedonią

0 1-1 z Macedonią zapomnieć jak Saganowski

Chciałoby się z łatwością Sagana (który na bank już o spotkaniu z Macedonią nie pamięta) po prostu wymazać ten mecz z pamięci. Zadanie o tyle łatwe, że nie ma za bardzo czego rozpamiętywać i o tyle trudne, że tak bezbarwnie grającą kadrę naprawdę ciężko oglądać i jest to jednak traumatyczne przeżycie, które w jakimś tam stopniu z pamięć zapada.

Ciężko naprawdę mówić o jakiś plusach. Ciężko kogoś wyróżnić, czy skreślić. Obydwie drużyny grały taki piach, że aż boli. Ok – rozumiem, że był to sparing, że trwa jeszcze okres przygotowawczy, ale mimo wszystko... Jeśli już siłą zostałbym zmuszony do wyróżnienie kogoś to postawiłbym na Majewskiego, choć mam świadomość, że ciężko byłoby to rozsądnie uzasadnić.

Najciekawszym momentem spotkania była dla mnie chwila, kiedy Juskowiak powiedział “Andrzej Matusiak”. Szczerze mnie to zaintrygowało bo nie mogłem sobie przypomnieć jak ma Matusiak na imię. “Andrzej” mi jednak wyraźnie nie pasowało i w atmosferze dopasowywania kolejnych imion upłynął mi czas do przerwy, podczas której rozwiązałem zagadkę przy pomocy sieci. W sumie to dość ciekawe, nazywać innych piłkarzy swoim imieniem. Ciekawe jakie były podświadome powody pomyłki Juskowiaka i jak wytłumaczył by ją Freud?

Nasze szanse na Euro w świetle tego meczu? Myślę, że tak postawione pytanie nie ma sensu.

Saganowskiego z pamięcią kłopoty

Przy porannej kawie, przeczytałem dzisiaj wywiad z Saganowskim, który mówi między innymi:

Owszem byłem powoływany przez trenera, ale ostatni mecz w kadrze zagrałem rok temu, w przegranym meczu z Armenią. Od tego czas nie grałem w drużynie, a rok to bardzo dużo czasu. Muszę praktycznie od nowa przekonywać do siebie selekcjonera

Coś mi tu nie grało. Przecież pamiętam Saganowskiego, z meczu z Finlandią, kiedy wszedł na boisko i kilka razy poważnie zagroził bramce Skandynawów. Tak mnie to zaintrygowało, że aż sprawdziłem i rzeczywiście – Sagan grał z Finami. Co prawda wszedł na końcówkę, ale jednak grał. A ten mecz był zdecydowanie później niż spotkanie z Armenią. Na zakakukaziu bęcki dostaliśmy (nie zapomnę tego nigdy) w czerwcu 2007 a z Finami we wrześniu 2007. Zresztą zobaczcie drugi od góry wpis z września.

Moim zdanie to przegięcie, że Saganowski zapomniał o spotkaniu z Finami i o swojej bytności na boisku. Czyżby stresował się tak bardzo zgrupowaniem?

Leo dziękuje, Bolton dziękuje

Decyzje Beenhakkera przyjmuje ze spokojem. Będzie można o nich dyskutować po Mistrzostwach, a na razie wierzę, że Holender wie co robi. Niemniej jednak, osobiście liczyłem na to, że pojedzie Wichniarek, Janczyk i Piszczek (że o Jeleniu, który odpadł wiele miesięcy temu praktycznie nie dostając szansy już nie wspomnę).

Wiem, że teoretycznie niewiele przymawia za tą trójką, ale mam wewnętrzne przekonanie, że potencjał drzemiący w tych ludziach jest na dzisiaj o większy niż w Żurawskim i Matusiaku. Widać jednak, że Leo chce grać sprawdzonymi kartami i mam tylko nadzieję, że będą to nie dwójki czy trójki, ale chociaż walety, bo na króle czy asy ciężko liczyć.

Jedyna decyzja która naprawdę mnie dziwi dotyczy Radomskiego. Czyżby przekreślił swe szanse beznadziejnym meczem ze Stanami? To co najmniej dziwne, bo to doświadczony i solidny zawodnik, który już nie raz udowadniał, że nie pęka na robocie podczas ważnych meczów (Austria za Janasa, Portugalia i Serbia za Beenhakkera).

Teoretycznie, wszyscy pominięci zawodnicy mają jeszcze szanse na wyjazd, ale moim zdaniem to pic na wodę, tak jak te wszystkie listy rezerwowe, podczas meczów eleminacyjnych za kadencji Leo.

No a poza tym kolejne ciosy spadają na Rasiaka. Beenhakker podziękował mu już jakiś czas temu, a dzisiaj okazało się, że Bolton nie chce wykupić Grega. A więc powrót do drugiej ligi. I chyba trzeba się z tym pogodzić, że druga liga angielska to najlepsze miejsce dla Rasiaka. Na jego gola w Premiereship czy w meczu o punkty reprezentacji powoli tracę nadzieje.