2-0 z Grekami i dwa gole Obraniaka

No! Nareszcie zagraliśmy tak, że dało się to oglądać i że jakaś radocha z tego była. Akcje się zazębiały, każdy wiedział po co jest na boisku, wszyscy ładnie wychodzili na pozycje a ataki były szybkie i dochodziły do greckiej bramki, zamiast być wolnymi i dochodzić do 30 metra do czego przyzwyczaili nas nasi zawodnicy ostatnimi czasy.
Brawo – zwłaszcza, że Grecy to nie są lamerami, tylko solidną europejską drużyną.

Nie ma co się jarać oczywiście, bo pewnie wszyscy zdajemy sobie sprawę, że jakbyśmy jutro zagrali z Jemenem dajmy na to, to zarówno gra, jak i wynik mogłaby być taka jak w niedawnym starciu z Iranem, nie mniej jednak rodzi się jakaś nadzieja. Na to, że ta drużyna przestanie się staczać w otchłanie rankingu FIFA, że powalczy o awans na mundial i że go wywalczy. Zagrali dobrze z Grekami, znaczy, że mogą zagrać dobrze z Czechami czy Słowacją.

Obraniak? Debiut marzenie. Co prawda te dwie zaliczone bramki to lekka przesada, bo w pierwszą miał mniej więcej tyle wkładu co ja, ale za to druga była piękna. Na pewno będzie wzmocnieniem dla drużyny, choć nie jest to gracz, który potrafi zmieniać losy meczu.

Panie Obraniak – stoisz Pan przed szansą życia! Polska czeka na nowego Marka Citko, na nowego Olisadebe i Smolarka. Ba! Na nowego, samego Adama Małysza!

Strzel Pan jeszcze dwa gole ze Słowenią! Dorzuć Pan jednego ze Słowacją! Wówczas tłum weźmie Pana na ramiona i powiezie do Wawelu gdzie przy użyciu Szczerbca zostaniesz Pan koronowany na Nowego Króla Najjaśniejszej Rzeczpospolitej i będziesz nam miłościwie panować do Mundialu w RPA.