1-1 1-1 z Irlandią. Jedyne co mam to marzenia, że mogę mieć jakieś złudzenia

Umówmy się, że nie pojedziemy na Mudndial. Zabijmy w sobie resztki nadziei i nie liczmy że Matka Boska weźmie nas w swoją obronę. Nie weźmie. Uśpieni gdzieś w Tatrach Śpiący Rycerze, którzy mają obudzić się kiedy ojczyzna będzie w potrzebie, nie obudzą się, nie dostaną powołania i nie zbawią naszej kadry.
Zapomnijmy o Mundialu. Będzie nas mniej bolało, że nas na nim zabraknie. O ile umiemy zapomnieć, póki są niby jakieś matematyczne szanse.
W końcu to tylko piłka nożna. Sport i emocje (również te „narodowe”), ale jednak zabawa.

Znajomy dzisiaj wysłał mi takiego sms „Na ostatnie 20 minut się obudzili. Zawsze przygrywamy pięknie. Od pierwszego rozbioru Polski”. Tym razem nie zginęło 50 000 młodych Polaków, nie rzucaliśmy kamieniami na szaniec. Po prostu zremisowaliśmy mecz piłkarski, który zamknął nam drogę na Mundial. Spokojnie. Wyluzj się…

A poza tym – w siatkówkę dobrze gramy. Mam nadzieję, że w kosza też pokażemy potencjał na ME, które zaczynają się od jutra. W piłkę ręczną mamy drużynę z mega-charakterem.

Piłka nożna to nie wszystko i nawet jeśli na tym polu jesteśmy akurat lewi to nie trzeba z tego powodu załamywać rąk.

A co do samego meczu… cóż – pierwsza połowa przespana, a w drugiej siłą woli i ambicją udało się jakoś doprowadzaić do remisu. Powiem nawet, że za ten remis należy się chłopakom szacunek, bo w zasadzie zremisować nie mieli prawa. Irlandczycy byli lepszi, szybsi i grali mądrzej. Kontrolowali nas.

Jak to się stało, że Irlandia Północna była w Polsce lepsza od Polski? Proste - Beenhakker dał totalnie ciała po raz enty. Polacy nie tylko nie zostali dobrze przygotowani na ten arcy ważny mecz, ale zagrali daleko gorzej niż poprawią. Wartość tej drużyny i jej trenera, była dzisiaj mniejsza, niż gdyby drużyna grała bez trenera.

Mentalnie piłkarze weszli w mecz w 60 minucie. Wcześniej nie byli obecni duchem na boisku. Fizycznie - nie było dynamiki i szybkości. Nawet Jurek „Janas-do-mnie-nie-dzwoni” Dudek, który pojawił się po meczu w TV nie mógł nadziwić się temu jak wolni i mało dynamiczni byli dziś Polacy. A trzeba wam wiedzieć, że Jurek „Janas-do-mnie-nie-dzwoni” Dudek, rzadko krytykuje Beenhakkera.

Jeśli zaś chodzi o taktykę, to upór Holendra na grę 1 napastnikiem coraz bardziej wygląda na oznakę jakiejś starczej choroby…. Zwłaszcza, że gołym okiem widać, że pojawienie się drugiego człowieka z przodu daje więcej możliwości na grę napastników, oraz angażuje bardziej obrońców rywala, co z kolei daje więcej okazji do ataków skrzydłami.